Gjykata Kushtetuese

Nga Dardan Mustafaj

(Avokat)

Para pak kohësh dhënia e dorëheqjes së një anëtari të Gjykatës kushtetuese, Z. Petrit Plloçi, risolli në vëmendjen mediatike këtë institucion. Kjo dorëheqje, edhe pse e drejtuar Kryetarit të këtij institucioni, arriti shumë shpejt në redaksitë e mediave shqiptare por edhe më shpejt në selitë e partive politike. Qëndrimi i opozitës për këtë ngjarje u shpreh nga Partia Socialiste, si forca më e madhe opozitare shqiptare, nëpërmjet deputetit dhe juristit Fatmir Xhafaj.

Dëgjova me vëmendje deklaratën e zotit Xhafaj. Në formë ishte lakonike dhe e qartë edhe pse në përmbajtje ishte, në mendimin tim, jo oportune dhe juridikisht e gabuar.

Së pari, vlerësoj se kjo deklaratë ishte jo oportune pasi, ndër të tjera, zoti Xhafaj sulmoi drejtpërdrejtë legjitimitetin e Gjykatës Kushtetuese duke e quajtur këtë gjykatë të “paligjshme”. Për të mbështetur këtë sulm ai merr shkas nga kërkesa që Presidenti i Republikës paraqiti përpara Gjykatës Kushtetuese. Me këtë kërkesë kërkohej zgjidhja e konfliktit të kompetencës që, sipas Presidentit, ishte krijuar nga vendimi i Kuvendit për të kthyer dekretet për zëvendësimin e tre anëtarëve të kësaj gjykate. Përmbledhurazi sipas zotit Xhafaj, fakti që dy gjyqtarë (të cilëve u ka mbaruar mandati) kanë votuar për rrëzimin e kësaj kërkese është shenjë e cenimit të standardeve të vendosura nga vetë Gjykata Kushtetuese dhe e bën këtë gjykatë të “paligjshme”.

Problematikat e evidentuara nga GJEDNJ lidhur me Shqipërinë

Shkëputur nga Memorandumi i përgatitur nga Departamenti i ekzekutimeve të  vendimeve të Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut (DH-HL).

            Një numër vendimesh të Gjykatës Evropiane kundër Shqipërisë kanë nxjerrë në pah një sërë problemesh që kërkojnë zgjidhje urgjente. Rëndësi e veçantë i është kushtuar rasteve që kanë të bëjnë me kthimin dhe kompensimin e pronës. Vendimet kanë të bëjnë me dështimin e autoriteteve shqiptare për të zbatuar vendime gjyqësore të formës së prerë, dhe vendime administrative që njohin të drejtën e ankuesit për kthimin apo kompensimin e pronës.